Paulus eerste reis 

Zondag 28 juli 2019 – Pinksteren en daarna... 
Handelingen 11 - De Handelingen van de heilige apostelen beschreven door Lukas

Het Woord gaat voort. Barnabas en Paulus worden naar de heidenen gezonden.                                             

De eerste zendingsreis van Paulus

Op Cyprus [2]

Overigens moeten wij niet vergeten, dat Barnabas en Paulus niet de eersten waren, die het Evangelie van Jezus Christus op Cyprus wilden gaan prediken. Toen zij naar Cyprus gingen, waren er reeds broeders vóór hen geweest, die hetzelfde gedaan hadden. Vlak na de steniging van Stefanus toch, was er een hevige vervolging ontstaan tegen de gemeente van Christus, waardoor velen zich gedwongen zagen Jeruzalem te verlaten en naar elders uit te wijken. We lezen in Handelingen 11: 19 en 20 'Zij nu die, door de verdrukking die in verband met Stefanus plaatsgevonden had, overal verspreid waren, gingen het land door tot Fenicië, Cyprus en Antiochië toe, terwijl zij tot niemand het Woord spraken dan alleen tot de Joden.
20 Er waren onder hen echter enkele mannen van Cyprus en uit Cyrene die, toen ze in Antiochië gekomen waren, het woord richtten tot de Griekssprekenden en de Heere Jezus verkondigden.'
Het enige, dat we nog even onderstrepen willen is, dat zij die door deze 'verdrukking' verstrooid werden, het woord van God ook op Cyprus gebracht hebben; met dien verstande, dat zij zich alleen tot de Joden, die daar woonden, gericht hebben, en niet tot de heidenen. Ook mag het ons niet ontgaan, dat het bekeerde Joden uit Cyrene en Cyprus geweest waren, die naar Antiochië gekomen waren en daar ook tot de heidenen de zaligheid in de Heere Jezus gepredikt hadden. Dat geeft ons het recht te stellen, dat er tussen Cyprus en de gemeente van Antiochië een nauwe betrekking bestond. En wij doen er goed aan, als wij ons ook nog herinneren, dat er in Hand. 21 een christen genoemd wordt, die van oorsprong uit Cyprus kwam, een zekere Mnason, bij wie Paulus eens gelogeerd heeft. Van deze Mnason lezen we, dat hij 'een oud discipel' was — waarmee aangeduid wil zijn, dat hij reeds lang tot de gemeente van Christus behoorde. Misschien was hij zelfs al tot het geloof gekomen, vóórdat Paulus en Barnabas op Cyprus kwamen.
Toen de beide predikers van het Evangelie naar Cyprus reisden, was dit eiland in handen van de Romeinen. Sinds 58 voor Christus oefende Rome er het gezag uit, terwijl het in 27 voor Christus van Cyprus een provincie maakte, die geregeerd werd door een proconsul. Dit betekent niets minder dan dat Cyprus een wingewest van de Romeinse senaat was, een economisch geëxploiteerde landstreek, meestal door overheden. Een voorbeeld is een gebied waar veel grondstoffen of producten vandaan komen die tegen onredelijk lage prijzen gekocht worden. [wordt vervolgd]