Andere bril

Heb je ook die ervaring, dat in een nieuwe levensomstandigheid een Bijbelgedeelte zomaar ineens in een

ander perspectief komt te staan? Sinds we in Bosnië en Herzegovina wonen, overkomt ons dat regelmatig. Laatst nog. Er werd gepreekt over  het visioen van Ezechiël 37:1-14. Ezechiël ziet een dal vol dorre doodsbeenderen, waar geen enkel leven meer in zit. Hij krijgt van God de opdracht om te profeteren dat God er weer leven in zal blazen. Er zitten meerder lagen van vervulling in deze profetie. De uitleg die we in het Bosnisch hoorden bepaalde ons erbij dat iedereen de Bijbel leest met een andere bril op. Kort samengevat: „Bevind je je in een dal van hopeloosheid, waarin alle hoop op leven vervlogen is? Heb je pijnlijke herinneringen aan het verleden? Dorre beenderen herinneren je eraan (oorlog?). Bevind je je te midden van veel verschrikkingen? Durf jij dan te geloven en uit te spreken (profeteren) dat tegen alle menselijke verwachting in, God nieuw leven kan inblazen? God is Almachtig. God Die de eerste mens Adam het leven inblies, blaast nog steeds nieuwe adem, Zijn Geest, in. God vernieuwt nog altijd dorre beenderen. Hij vernieuwt mensen totaal, zet ze weer op de been. Dat is een proces wat door verschillende fasen heengaat. Eerst komt er beweging in de beenderen, dan komen ze bij elkaar. Er komen spieren op de botten, vlees en huid. Wat wij niet kunnen, kan God wel“. Het raakte ons dat de eigen context met alle trauma's zo concreet in deze preek genoemd werd.

Adré en Marja Lichtendonk