Rondje Rešad 
Misschien hebben jullie al over Rešad gehoord. Al een hele tijd loop ik met hem vrijdags een uur (en soms langer) in de stad. Het doel is ‘praten met elkaar’. 

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat Rešad meer praat dan ik, omdat ik eenvoudigweg minder ‘taal’ heb dan hij. Ja, we spreken Bosnisch. Rešad spreekt geen Duits of Engels. Hij is een heel gelovige moslim en neemt op vrijdag, vaak tijdens het middaggebed van 12 uur, de tijd voor mij. Hoe is dat gekomen? Op een dag wachtte ik op mijn beurt bij een kopieerwinkel en Rešad stond daar ook. Ik zei tegen hem: “Wachten is niet gemakkelijk”. Hij glimlachte en vroeg waar ik vandaan kwam. Het bijzondere was dat hij langzaam sprak en ik hem redelijk begreep. Toen heb ik gewoon gevraagd of hij tijd had om met mij koffie te drinken en de taal te oefenen. Het antwoord was “Ja”. Sindsdien hebben we al heel wat rondjes gemaakt in de stad. We praten over wat we zien, maar ook over wat we geloven. Ik heb me voorgenomen om Rešad niet te willen bekeren. Maar dat ik hem wil begrijpen, wat het geloof voor hem betekent. Er was een moment dat hij vroeg, wat ik ervan vond dat Nederlandse jongeren moslim werden. “Dat vind ik jammer” zei ik, “omdat ik weet Wie Jezus voor mij is en dat moeten deze jongeren missen”. Toen was het even stil…… maar we maakten weer een afspraak voor de volgende keer.

Adré en Marja Lichtendonk