Het motief van het kerkzegel - annoDomini 1966 - wijst heen naar hetgeen in de oorlogsdagen in deze gemeente is gebeurd. Vele mannen werden weggevoerd. Zij die gingen en zij die achterbleven hebben elkaar niet weer gezien.

De vrouw - in het zegel - in rouwgewaad is een heenwijzing naar de vele moeders, die rouwden om het verlies van hun zoon en naar de vele weduwen. die rouwden om het verlies van hun man. De vrouw is bezig water te putten. Op de Vale Ouwe van vroeger, op iedere heem (erf) was een put. Dit heeft er toe geleid, dat nu hier op de Veluwe een dorp Putten ligt. De bezigheid van de vrouw staat dus in relatie met de naam van ons dorp. We zien ook een opengeslagen bijbel. De Heere van dit Woord, was ook de Heere van het jaar 1944: het jaar, waarin onze gemeente zo zeer getroffen werd.

Jesaja 54 : 7 verklaart dit nader met: 
"Voor een klein ogenblik heb Ik u verlaten, 
maar ... met grote ontfermingen zal Ik u vergaderen".

Zal de scheiding doorbroken worden? Hoe zal dat wezen?

Openbaring XXI : VI geeft het antwoord: "En Hij sprak tot mij: Het is geschied, Ik ben de Alpha en de Omega, het begin en het einde, Ik zal de dorstigen geven uit de bron van het water des levens om niet".

De letter A is de eerste, en de letter O is de laatste letter van het Griekse alfabet, beduidende: het begin en het einde, maar ook, dat niets bij toeval geschiedt. De korenaren willen een symbool zijn van de vruchten des geloofs. De Heere wil namelijk op Zijn Woord geloofd worden. Ook op dit Zijn Woord geloofd worden, in die zin dat Hij het levende water, de Heilige Geest, zal schenken, die met een ledig hart tot Hem komen, om te worden bediend uit de volheid, die in Christus is en onuitputtelijk is.

Dezen zullen dus tot Hem vergaderd worden en zullen tot hun blijdschap altijd bij Hem mogen blijven.

En daar zal geen rouw meer zijn.